Page is loading...

14. Matabaka Yote Ya Kiyahudi Nguvu Ya Fedha

Ubinadamu umekuwa na busara zaidi kuzungumzia zile namna za magonjwa ya kimwili ambazo hapo awali yalifunikwa kwa pazia la fedhe­ha na usiri, lakini afya ya kisiasa bado haijaendelea. Chanzo kikuu cha ugonjwa wa jamii yetu ya kitaifa kinadaiwa kuwa ni ushawishi wa Wayahudi, na ingawa hii ilikuwa ni dhahiri kwa watu wenye akili kali miaka kadhaa iliyopita, inasemekana kwa wakati huu imefikia kiasi cha kuwa dhahiri kwa wale wenye uwezo wa uchunguzi mdogo.

Lakini wakati ambapo ushawishi huo ulikuwa unawadhoofisha umma wa watu, ushaw­ishi wa juu wenye asili ya Kiyahudi ulikuwa unafanya kazi kwenye serikali.

Tatizo la kiyahudi nchini Marekani kwa kimsingi ni tatizo la mijini. Miji mikubwa ni maeneo ambamo karibu magonjwa yote ya kitaifa huchimbu­ka.
Ni tabia ya kawaida ya wayahudi kukusanyika kwa idadi kubwa, sio pale palipo na ardhi ya wazi au pale ambapo mali ghafi hupatikana, bali pale ambapo idadi kubwa ya watu huishi. Hili ni jambo linalofaa kuan­galiwa linapofikiriwa sambamba na madai kwamba Mataifa wamewaten­ga. Wayahudi hujikusanya na idadi kubwa kwenye yale maeneo na mion­goni mwa watu ambako wanalalamikia kuwa hawatakiwi hata kidogo!

Maelezo yanayotolewa kila wakati ni haya: Busara ya Wayahudi ni kuachana na watu na sio kuachana na ardhi au kuachana na uzalishaji mali kutokana na mali ghafi, bali ni kuachana na watu. Ngoja watu wengine walime, Myahudi kama akiweza ataishi kutokana na mkulima. Acha watu wengine wamenyeke kwenye biashara na viwanda; Myahudi atafaidi matunda ya kazi yao. Hiyo ndiyo busara yake halisi. Kama busara hii itaelezwa kama ya kinyonyaji, usemi huo utaelekea kuhalalishwa kwa ukakamavu fulani.

Hakuna mji ulio mkubwa wowote nchini Marekani ambako tatizo la Kiyahudi linaweza kuchunguzwa kwa faida kubwa zaidi kuliko mji wa New York. Kuna Wayahudi wengi sana mjini New York kuliko sehemu nyingine yoyote ile duniani; takriban Myahudi mmoja kati ya kumi huishi New York.

Wayahudi wanatumia Mamlaka makubwa mjini New York na kutoka New York kuliko walivyowahi kutumia kamwe wakati wa zama za Ukristo katika sehemu nyingine yoyote, isipokuwa sehemu ya Urusi ya hivi sasa. Mapinduzi ya kiyahudi nchini Urusi yalipangwa kutoka New York.

Serikali ya Kiyahudi ya Urusi ilisafirishwa takriban kama vile ni kikundi cha kijeshi kutoka upande wa Mashariki wa New York. Uendeshaji wa jumla wa maduka kuanzia maduka makubwa ya bidhaa mbalimbali (Super Markets) hadi maduka madogo ya bidhaa kuukuu, kiutendaji yana­hodhiwa na Wayahudi pekee. Taaluma ya sheria kwa kiasi kikubwa imetawaliwa na Wayahudi.

Kuanzia mawakala wa magazeti ambao husam­baza habari kwenye magazeti hadi magazeti yanayozichapisha, na kwenye vibanda vya magazeti vinavyosambaza kile cha kusomwa kitaifa, udhibiti wake na kwa kiasi kikubwa umiliki wake wote ni wa kiyahudi. Kwenye mtaa wa Wall Street dalili za kiyahudi kuanzia siku za mwanzoni kabisa zimechukuwa nafasi muhimu sana kwenye uendeshaji wa mambo ya kifedha duniani.

Mbinu Ya Rothschild

Fedha nyingi ya kiyahudi kwa mara ya kwanza uliigizwa Marekani kupi­tia Rothschild. Kwa kweli inaweza kusemwa kuwa Marekani iliasisi hazi­na za Rothschild. Kama mara zote inavyotokea kwenye hadithi za utajiri wa Wayahudi, hazina hiyo ilianzia wakati wa vita.

Dola millioni ishirini za kwanza ambazo Rothschild walikuwa waanzishe nazo kubahatisha kwenye biashara, zilikuwa ni fedha zilizolipwa kwa vikosi vya Hessian ili kupam­bana dhidi ya makoloni ya Marekani.

Tangu ule uhusiano wa mwanzo usio wa moja kwa moja kwenye masuala ya Marekani, akina Rothschild wamevamia kwenye masuala ya fedha ya Marekani, ingawaje mara zote wakipitia kwa mawakala. Hakuna hata mmoja kati ya watoto wa Rothschild iliyeona umuhimu wa kujijenga mwenyewe kwenye ile nchi mpya iliyoundwa mara, Marekani.

Anselm alibakia mjini Frankfurt, Solomon alichagua Vienna, Nathan Myer alik­wenda London, Charles alijiimarisha mwenyewe huko Naples na James aliiwakilisha familia mjini Paris. Hawa ndio waliokuwa majemadari wababe watano wa vita huko Ulaya kwa zaidi ya kizazi kimoja na falme yao iliendelezwa na warithi wao.

Mamlaka ya Rothschild, kama ilivyokuwa inafahamika hapo awali, yali­panuka zaidi baada ya kuingia kwa familia zingine za kibenki kwenye masuala ya fedha za Serikali, kwamba isifahamike kabisa kwa jina la familia moja ya wayahudi, bali kwa jina la kabila zima. Hivyo huzungumziwa kama fedha za Kimataifa za Kiyahudi, na viongozi wake wakuu wanaitwa International Jewish Financiers.

Sehemu kubwa ya pazia la usiri ambalo lilichangia kwa kiasi kikubwa kwenye mamlaka ya Rothschild limeondoshwa, gharama za vita mara zote zimekuwa zikiitwa “fidia ya damu” na mazingira ya ajabu kubwa yanayozunguka makubaliano makubwa ya kifedha kati ya serikali na watu binafsi, ambayo kwayo wadhibiti binafsi wa utajri mkubwa walifanywa kuwa watawala halisi wa watu kwa kiasi kikubwa umepatiwa ufumbuzi, na ukweli mtupu kubainika.

Mbinu ya Rothschild bado ni halali, hata hivyo, kwa sababu hiyo mashiri­ka ya Kiyahudi yameshirikishwa na mashirika yao ya kikabila kwenye nchi zote za nje. Kama mwanafunzi mashuhuri wa masuala ya fedha anavy­oelezea, ulimwengu wa fedha nyingi kwa kiasi kikubwa ni ulimwengu wa Kiyahudi kwa sababu ya bepari wa Kiyahudi “kutokuwepo kwenye fikra za uongo za kitaifa au kizalendo.”

Kwa bepari wa Kimataifa wa Kiyahudi shida na raha za vita na amani kati ya mataifa ni suala la mabadiliko tu kwenye soko la fedha la ulimwengu; na kwa vile mzunguko wa mitaji unvyodhibitiwa kwa lengo la mbinu za soko, hivyo nyakati zingine uhu­siano wa kimataifa unafanywa tu kwa ajili ya manufaa ya kifedha.

Inafahamika kwamba vita kuu ya kwanza iliahirishwa mara kadhaa kwa matakwa ya wenye fedha mabepari wa kimataifa. Kama ingeanzishwa mapema mno, isingeweza kuyahusisha mataifa ambayo mabepari wa kimataifa waliyataka yashiriki. Hivyo basi wamiliki wa dhahabu, mab­wana wa Kimataifa, walilazimika mara kadhaa kutathmini shauku ya kivi­ta ambayo propaganda yao wenyewe imeianzisha. Vyombo vya habari vya Kiyahudi vinadai kuwa iligundulika barua ya Rothschild ya mwaka 1911 na kumsihi Kaiser kuachana na vita. Huo mwaka 1911 ulikuwa ni mapema mno. Hakukuwa na mfano kama huo mnamo mwaka 1914.

Hakuna sababu yoyote ile iwayo ya mfuko wa fedha ya Kimataifa wa Kiyahudi kuhusika sana na masuala ya kivita na mapinduzi, hili haliwezi kukataliwa kuhusu wakati uliopita; ni kama kweli kwa wakati wa hivi sasa. Muungano dhidi ya Napoleon, kwa mfano, ulikuwa ni wa Kiyahudi. Makao yake makuu yalikuwa Uholanzi.

Wakati Napoleon alipoivamia Uholanzi, makao makuu yalihamishiwa mjini Frankfurt-on-the-main. Inastaajabisha ni wangapi kati ya mabepari wa kimataifa wa kiyahudi wametoka Frankfurt, akina Rothschild, akina Schiff, akina Speyer, kwa kuwataja walio wachache tu. Ushawishi wa Kiyahudi kwenye masuala ya Ujerumani yalikuja mbele kwa nguvu mno wakati wa vita vya miaka ya 1914 – 1918. Ilikuja kwa uwazi wote na kushambulia kama chembeo irukayo kana kwamba ilitayarishwa toka mwanzoni.

Hakuna tofauti kubwa duniani kama zilizopo kati ya makabila ya wajeru­mani halisi na wale masemiti halisi, kwa hiyo hakukuwepo na amani kati ya hao wawili nchini Ujerumani, na ingawa ushawishi wa Kiyahudi ulikuwa na nguvu nchini humo, haikupatikana bila upinzani, lakini nguvu za Kiyahudi zilikuwa kubwa kwenye mapinduzi yaliyofuatia vita. Mapinduzi yasingetokea kama wasingeyaleta. Ushawishi mkubwa wa Kiyahudi ambao uliangusha mpango wa Kijerumani unaweza kutajwa chini ya vichwa vitatu: (a) Nguvu za Ubolshevik uliokuwa unajitangaza kwa jina la ujamaa wa kijerumani (German Socialism) (b) Umiliki (C) Na udhibiti wa Kiyahudi kwenye mashine za viwanda vya nchini.

Kulikuwepo na lingine la nne, watu mashuhuri, lakni hawa walifanya kazi juu ya Wajerumani moja kwa moja. Inaweza kukumbukwa kwamba kuanguka kwa Ujerumani katika vita vile kulisababishwa moja kwa moja na ukosefu wa chakula, upungufu wa bidhaa muhimu na kutokuwepo na utulivu viwandani. Mapema mnamo mwaka wa pili wa vita, Wayahudi wa kijeru­mani walikuwa wakitangaza kuwa kushindwa kwa Ujerumani ni muhimu kwa ajili ya kuibuka kwa mfumo wa uchumi wa viwanda. Strovel alisema “Ninakubali waziwazi kwamba ushindi kamili wa nchi hautakuwa wa manufaa kwa chama cha Social Democrats.”

Na vilevile, “Kuinuka kwa wafanyakazi wa viwandani baada ya vita ni jambo lisilowezekana.” Mapinduzi ni usemi wa namna ya kujielezea ya nia ya Kiyahudi kupata mamlaka. Vyama ni vyombo tu vya Wayahudi kwa ajili ya mpango wa kiyahudi juu ya madaraka. Hiyo inayoitwa udikteta wa wafanyakazi kwa ukweli na uhakika wa kivitendo ni udikteta wa Wayahudi.

Vita vya 1914-1918 vilileta hali ambayo ilitoa mwanga juu ya ukimataifa wa fedha za Kiyahudi. Katika kipindi cha miaka ambapo Marekani haiku­jihusisha na upande wowote, kulikuwa na uwezakano wa kutazama kiwan­go cha ushirikiano na nchi za nje wa baadhi ya watu, na pia kiwango amba­cho uaminifu wa kawaida wa kitaifa uliwekwa chini ya shughuli za kifed­ha za kimataifa.

Vita vile vililazimisha ushirika wa mtaji wa Mataifa kwa upande mmoja wa mapambano, kinyume na mitaji ya vikundi vya Kiyahudi vilivyokuwa tayari kucheza pande zote mbili. Methali ya zamani ya Rothschild isemayo: “Usiweke mayai yako yote kwenye kapu moja” inakuwa wazi kabisa inapowekwa kwenye istilahi ya Kitaifa na kimataifa.

Fedha za Kiyahudi zinavichukulia vyama vya siasa kwenye hali ya usawa, huweka dau kwa ajili ya vyote, na kwa hali hiyo hawapotezi kamwe kabisa. Na kwa namna hiyohiyo, fedha za Kiyahudi hazishindwi katika vita.

Kwa kuwa kwake kila upande haziwezi kuukosa upande ulioshinda, na masharti yake ya amani inatosheleza kuyafunika maendeleo yote kwa ule upande ulioshindwa. Huo ndio uliokuwa umuhimu wa kuwepo kwa Wayahudi wengi kwenye Mkutano wa Amani wa Versailles.

Lakini ajali ya ajabu inaelekea kuzifuata namna zote za ubora wa kiyahu­di. Pale wanapokaribia kumalizia ndoto zao za ushindi wa Kiyahudi kuna jambo linatokea na muundo wao hubadilika. Hutokea mara nyingi katika historia ya Wayahudi ambapo hata Wayahudi wenyewe wamezoeshwa kutafuta maelezo. Katika mambo mengi upinzani dhidi ya Usemiti hutoa maelezo yaliyo tayari kabisa, lakini sio kila wakati.

Katika wakati huu hasa ambapo mwanga ambao umepatikana kutokana na moto wa kivita umefichua mambo mengi sana ambayo hapo nyuma yalifichika kwenye kivuli, kuamka kwa kujali kwa dunia kunaitwa upinzani dhidi ya Usemiti, na maelezo yanayotolewa kwamba ‘baada ya kila vita Myahudi anakuwa msingiziwa’ ni kukubali kunakostaajabisha ambako kutawaongoza watu wenye ubinafsi kidogo kuuliza, kwa nini?

Upeo Wa Nguvu Za Kifedha Za Kiyahudi

Katika kampuni ya Kuhn, Loeb and Company, fedha ya Kiyahudi nchini Marekani ilifikia kiwango cha hali ya juu kabisa. Mkuu wa kampuni hii alikuwa hayati Jacob Schiff, ambaye alizaliwa mjini Frankfurt-on­the–main na ambaye baba yake alikuwa mmoja wa madalali wa Rothschild.

Mmoja wa washirika wa Jacob Schif, Otto Kahn, alizaliwa Mannheim, na alishirikiana mapema sana na akina Speyers, ambao pia asili yake ni Frankfurt na ambaye alipata mamlaka makubwa sana nchini Uingereza katika kipindi cha utawala wa Edward V11.

Mshirika mwingine, Felix Warburg, aliolea kwenye familia ya Jacob na akina Warburg wakawa ni baadhi ya watu wenye ushawishi sana kwenye uwak­ilishi wa masuala ya kidiplomasia ya Marekani.

Msafara wa Vuguvugu la awali la mabepari wa kiyahudi wanaoshughulikia masuala ya kifedha nchini Marekani ulitafuta shabaha nyingine kwenye nchi za kigeni ambako ushawishi wake wa baadae juu ya mambo ya Marekani ulithibitika kuwa mkubwa.

Msafara wa kwanza wa vuguvugu ulielekezwa Marekani ya kati na Kusini. Misaada ya kifedha halisi au ya ushauri uliotolewa kwa Mexico wakati wa uhusiano wake na Marekani usioridhisha sana, ulitolewa na vikundi vya Kiyahudi. Machufuko ya kisi­asa na mipango ya kifedha kwenye nchi hizo ndogo lakini zilizopangiliwa vizuri kimikakati za Marekani ya kati ni mbaya sana usiyohitaji kuzungumziwa.

Inafahamika kwamba Jacob Schiff alitoa misaada ya vifaa kwa Japan kati­ka vita vyake vya mwaka 1905 ilipokuwa inapambana na Russia. Hii ilikuwa inaelezeka kwa misingi ya biashara nzuri na pia dhamira ya kulip­iza kisasi kutokana na yale Russia iliyowatendea Wayahudi.

Schiff aliutu­mia mwanya huo ili kuziingiza kanuni ambazo tangu hapo zimekua na kugeukia kwenye Ubolshevik, kwenye mawazo ya wafungwa wa kivita wa kirussi waliokuwa kwenye makambi ya vita ya Japan. Jaribio la kupata umaarufu nchini Japan, kwenye siku hizo za zamani, halikupata mafanikio yaliyotarajiwa. Wajapani waliyaweka masuala ya kibiashara kuwa ni ya kibiashara pekee na Jacob Schiff hakuridhika na Japan kwa ujumla.

Wazo hilo mwanzoni mwa karne hiyo lilikuwa ni kuijumisha Japan inayoanza kuinukia kwenye orodha yake ya ushindi wa kifedha, lakini wajapani wal­isifiwa kwa utambuzi zaidi kuhusu hatari kubwa ya Kiyahudi kuliko walivyotambua wamarekani. Hii inafaa sana kukumbukwa kwa kuzingatia propaganda kubwa ambayo kwa miaka kabla ya vita vya mwaka 1914, mara nyingi ilitafuta kuanzisha kutokuelewana kati ya Marekani na ufalme wa Japan.

Uyahudi uliibuka kutoka kwenye vita vya 1914 – 1918 wakiwa madhubu­ti kwa nguvu sana katika mamlaka, hata ndani ya Marekani, kuliko ilivyokuwa hapo kabla. Katika dunia nzima kwa ujumla, kupanda kwa Myahudi katika wakati huu wa sasa kunaonekana zaidi. Katika zile nchi ambazo zinaweza kuitwa zisizo za kirafiki kwa wayahudi, wala katika siku za karibuni huko nyuma, utawala wa Myahudu una nguvu zaidi kuliko mahali pengine popote pale.

Kadri wanavyozidi kupingana ndivyo wanavyoonyesha nguvu zao. Katika wakati ambapo, kama wasemaji wote wa Kiyahudi wanavyotuarifu, kuna wimbi la kiduniani la upinga Usemiti, ambalo ndilo jina lao kwa ajili ya mwamko mpya wa watu juu ya kile kili­chokuwa kinaendelea kutokea, bali ni kwamba Mkuu wa mahakama za dunia1 anatokea ambaye ni Myahudi. Hakuna anayeelekea kujua ni kwa sababu gani. Hakuna awezae kulielezea hilo.

“Disraeli Wa Amerika” -Myahudi Wa Nguvu Za Ajabu

Nchini Marekani tulikuwa na usemi wa utawala wa kiyahudi2 takriban ulio kamili kama ule uliopo huko Urusi. Hili linaonekana kuwa ni tamko lenye nguvu sana, lakini ni jepesi kuliko mambo yanayoweza kuruhusu. Na masuala yenyewe sio mambo yatokanayo na uvumi tu au matokeo ya maoni au ubaguzi, ni matokeo ya uchunguzi na maafisa halali wa Marekani ambao waliwekwa pembeni kwa ajili ya upendeleo wa serikali iliyoundwa tayari ya kiyahudi, na kusambazwa kila wakati kwenye kumbukumbu mahsusi za Marekani.

Wayahudi wamethibitisha kwamba udhibiti wa Wall Street sio muhimu sana kwenye udhibiti wa watu wa Marekani, na mtu aliyethibitisha haya alikuwa ni Myahudi wa Wall Street.

Mtu huyu ameitwa mtaalamu wa ushauri wa Uyahudi nchini Marekani. Inasemekana kuwa wakati mmoja, akijizungumzia yeye mwenyewe, alita­mka: “Mwangalie Disraeli wa Marekani.”

Kwenye kamati teule ya baraza la Congress la Marekani alisema, “Inawezekana mimi nilikuwa na mamlaka makubwa sana pengine kuliko mtu mwingine yeyote yule wakati wa vita, na bila shaka huo ni ukweli.’3

Hakuongezea chumvi kwenye suala hili.
Alikuwa na mamlaka makubwa sana. Hayakuwa yote ni mamlaka ya kisheria. Yalienea kwenye kila nyum­ba, na kila duka, kila kiwanda na benki, reli na migodi. Yaliyagusa majeshi na serikali kadhaa. Yaligusa mabaraza ya uandikishaji. Iliwafanya watu kuwa na dunia na kutokuwa na dunia. Yalikuwa ni madaraka bila uwa­jibikaji na bila ukomo. Yalikuwa ni madaraka yaliyowalazimisha watu wa mataifa kuzifichua siri zao mbele ya mtu huyu na washirika wake wa Kiyahudi, na kuwapa fursa na ujuzi ambao haununuliki hata kwa mabilioni ya dhahabu.

Hakuna hata mmarekani mmoja kati ya millioni ambaye aliwahi kamwe kusikia juu ya mtu huyu kabla Marekani kuingia kwenye vita vya mwaka 1917. Alitokea kwenye maficho ya giza fulani lililozimwa kwa huduma za kijamii za umaarufu na kuingia kwenye utawala mkubwa wa taifa lililokuwa vitani. Serikali iliyoanzishwa haikuwa na la maana la kufanya kuhusiana naye mbali na kupata msaada wa mapesa yake na kufanya anavyotaka yeye. Alisema kwamba watu wangeweza kumwomba Rais wa Marekani ili auawe, lakini kwa vile waiitambua hali halisi iliyokuwepo hawakufanya hivyo.

Huyu alikuwa nani, ni nani, mtu huyu mwenye nguvu katika njia yake, na mwenye maelekezo mno kwa Wayahudi kuwa tayari kuuchukua utawala wakati wowote akipenda?

Jina lake ni Bernard M. Baruch. Alizaliwa Carolian ya Kusini mnamo miaka ya 1870, mtoto wa daktari wa Kiyahudi, Dr. Simon Baruch. Alihitimu kwenye chuo cha mjini New York akiwa na umri wa chini ya miaka 19. Baada ya kwenda Wall Street kama karani na mjumbe na alipokuwa na umri wa kati ya miaka 26 au 27 alikuwa mwanachama wa kampuni ya A.A. Housman And Company. Mnamo mwaka wa 1900 au 1902 alijitoa kwenye kampuni hiyo lakini kwa wakati huohuo alikuwa amepata nafasi katika Soko la Hisa.

Kisha aliingia kwenye biashra yeye binafsi, kauli ambayo inabidi ichukuliwe neno kwa neno kama ilivyo kwa kuzingatia ushuhuda wake mwenyewe: “Sikufanya biashara ya mtu yeyote yule isipokuwa yangu mwenyewe, nil­ifanya utafiti wa mashirika yanayohusiana na uzalishaji na utengenezaji wa vitu vya aina mbalimbali, na uchunguzi wa watu waliokuwa wana­jishughulisha na shughuli hizo.”

Kwa kuibuka kutoka kwenye ushahidi wake mbele ya baraza la Congress, shughuli za Baruch zinaonekana kuwepo kwenye nyanja mbalimbali, hususan kwenye shughuli za vyuma na kwenye vyama vya shughuli mbali mbali za kibiashara.

Yeye pia alikuwa na msaada sana kwenye ununuzi wa makampuni ya tumbaku, aina mbalimbali za shaba, chuma cha pua, uten­genezaji wa aina zingine za vyuma, mpira na makampuni ya kuyeyusha madini, na alihusika katika ujenzi na ukuzaji wa viwanda vikubwa vya mpira nchini Mexico.

Kama kijana mdogo, anaonekana kuwa mmiliki wa kiasi kikubwa cha fedha na hakuna kinachoonesha kwamba alizirithi kwa kiasi chochote. Yeye ni tajiri mkubwa sana. Athari za kivita zilizopatikana kwenye utajiri wake hazijulikani. Ni mabadiliko gani yaliyotokea kwenye utajiri wake kwa sababu za vita hivi, pia hayajulikani, lakini bila shaka baadhi ya marafiki zake walio wengi na washirika wake wa karibu walichuma mapesa mengi kutokana na shughuli zao wakati wa vita.

Dikteta Baruch

Baada ya kuhojiwa na tume ya uchunguzi ya Congress ilidhihirika wazi kuwa ushawishi wa Baruch kwa Rais Wilson uliingiza mabadiliko kwenye utawala kiasi cha kumfanya Baruch awe mtu mwenye mamlaka sana wakati wa vita. Baraza la Ulinzi wa Taifa liligeuka kuwa kama maonyesho tu ya pembeni, halikuwa baraza la wa Marekani ambalo liliendesha vita, ilikuwa ni udikteta ulioongozwa na Myahudi, huku Mayahudi wakiwa kwenye kila kituo cha mikakati kwenye mlolongo huo. Kwenye ushahidi wake mwenyewe, yeye anaelezea moja ya ziara zake kwa Rais mnamo mwaka 1915.

Bwana Baruch: “Nilifikiria kuwa vita vinakuja mapema sana kabla ya kuja kwake... Nilimwelezea kwa uhakika kabisa kama nilivyoweza kuwa nilikuwa ninahangaishwa sana na umuhimu wa kuvihamasisha viwanda vya nchi hii.
Rais alisikiliza kwa makini sana na kwa uzuri kama ilivyo kawaida yake. Maoni yangu yalipelekwa kwenye Baraza la Ulinzi wa Taifa... Waziri wa Vita aliniuliza nilichokuwa nifikiria juu ya hilo.

Nilisema kuwa nigependelea kuwa na kitu tofauti.” Baraza ni baraza, Bwana Baruch alihitaji kitu kilicho tofauti. Alimfanya Rais abadili mambo ili kumfanya Bwana Baruch kuwa ‘mtu mwenye madaraka makubwa sana kwenye vita.’ Kile alichokifanya Baruch kilikuwa cha ustadi sana, lakini hakikuwa kwenye utaratibu wa Kimarikani. Hakuna yeyote yule ambaye angetaka kufanya hivyo isipokuwa mtu wa kabila lake.

Hakuna kupuuza ushahidi alioutoa Baruch mbele ya Baraza la Congress. Rais wa Marekani alifanya vile alivyotaka Baruch kwa maelfu ya njia, na kwa uwazi alichokihitaji Baruch ni kuwa na uwezo wa kuongoza katika Marekani yenye uzalishaji, na alikipata.

Hicho alikipata kwenye vita kubwa kuliko alivyopata Lenin au warithi wake huko Urusi, kwa kuwa hapa Marekani watu hawakuona chochote isipokuwa suala la uzalendo. Hawakuiona serikali ya Kiyahudi iliyokuwa inasambaa juu yao. Hata hivyo ilikuwepo hapo.

Hivyo basi Baruch alifanya mambo. Kabla hajafanya chochote alikuwa mkuu na kiini cha mfumo wa udhibiti wa namna ambayo serikali ya Marekani haikuwahi kuumiliki kamwe na haitamiliki mpaka itakapobadili mwenendo wake wa kuwa serikali huria. Kama alivyojisemea yeye mwenyewe, nguvu yake ilikuwa kwenye madaraka yafuatayo:

Madaraka juu ya kutumia mtaji kwenye biashara za binafsi za wamarikani: (madaraka haya mwanzoni yalikuwa chini ya kamati ya masuala ya mtaji, mdhibiti wake akiwa ni Myahudi mwigine aitwaye Eugene Meyer, Jr).

Madaraka juu ya mali: Hii kwa kweli inajumuisha kila kitu. Bwana Baruch alikuwa ni mtaalamu katika njia nyingi za mali inayohusika, na alikuwa ameshikilia masilahi katika nyingi ya hizo. Pale ambapo Bwana Baruch hakuwa mtaalamu, bila ya shaka alikuwa na wataalam wengine walioongoza: (ambao ni) Wayahudi. ‘Wajumbe wa kamati hiyo waliteuli­wa na mimi mwenyewe; viwanda havikuwateuwa,’ alielezea.4

Madaraka juu ya viwanda: Aliamua mahala pa kuyapeleka makaa ya mawe, wapi chuma cha pua kiuzwe, wapi kiwanda kiendeshwe na wapi kisiendeshwe. Alisema, na imo kwenye ushahidi wake wa maandishi, kwamba kulikuwa na shughuli za viwanda kati ya 351 au 257 vilivyokuwa chini ya udhibiti wake nchini Marekani ikijumlishwa na kila aina ya mali ghafi duniani. ‘Mimi nilikuwa na mamlaka ya mwisho kabisa.’

Mamlaka juu ya tabaka za watu wa kuitwa kutumikia jeshi: Baruch kwa hakika alimweleza Jemadari mkuu wa chuo cha kijeshi wa Marekani juu ya aina ya watu wakuchukuliwa jeshini ‘tulilazimika tuamue kwa uhakika juu ya umuhimu wa mambo,’ alisema ‘ilitubidi tuamue kwamba vile viwanda visivyo na umuhimu mkubwa vizuiwe na ni kutoka kwenye viwanda hivyo ambako nguvukazi watu watachukuliwa kwa ajili ya kuin­gia jeshini’.

Bila shaka ilikuwa ni muhimu uamuzi wa aina fulani ufanywe, lakini ni kwa nini mtu mmoja tu, kwa nini wakati wote mtu mmoja huyu huyu?

Mamlaka juu ya watumishi wa kazi ngumu nchini: ‘Tumeamua kufanya mchanganyiko wa wanawake na wanaume makazini, jambo ambalo kila mara lilikuwa linapingwa na vyama vya wafanyakazi’.
‘Tumepanga mabei ….. kwa uzalishaji kwa ujumla, sio kwa ajili ya wana­jeshi na wanamaji peke yao, bali pia kwa washirika na raia wa kawaida’. Na sasa tazama kama kielelezo kamili cha sehemu moja ya protokali kama ilivyokuwa siku zote inaweza kuonekana katika Serikali yoyote ya watu wa Mataifa: ‘Tutalazimisha nyongeza za mishahara, ambazo hata hivyo hazitakuwa za manufaa yoyote kwa wafanyakazi kwani kwa wakati huo­huo tutaongeza bei ya vitu muhimu,’ Protokali ya kwanza.

Haikuwa wakati wa vita pekee, lakini pia baada ya mkataba wa kusi­mamisha vita kwa muda, kwamba dalili za ishara za chaguo zilimiminizwa kwa Baruch. Alihudhuria kwenye mkutano wa amani wa Versailles kama sehemu ya msafara wa Rais.

Bwana Baruch: ‘Kila alipouhitaji ushauri wangu nilimpa. Nilikuwa na jambo la kufanya kuhusiana na masharti ya fidia. Nilikuwa kamishna wa Marekani, mkuu wa kile walichokiita ‘Idara ya Uchumi.’ Nilikuwa mjumbe wa Baraza Kuu la Uchumi nikiongoza sehemu ya madini adimu.’

Baruch alikubali kwenye ushahidi wake kwamba alikaa pamoja na watu waliokuwa wanajadili juu ya Mkataba wa Amani, na kwamba alishiriki kwenye mkutano wa mawaziri wakuu wa mataifa makubwa matano (The Big Five). Wayahudi walionekana bila kificho kwenye ujumbe wa Marekani kiasi cha kuleta minong’ono kila mahala.

Wafaransa waliuita mkutano wa Versailles kuwa ni ‘mkutano wa Kosher’ Wayahudi wa Kimataifa walikuwepo kwa idadi kubwa, wakiongozwa na Baruch, wali­jikita kwa uimara mkubwa kwenye duru za ndani kiasi kwamba mchun­guzaji makini, Dkt. E. J. Dillon kwenye kitabu chake “The Inside Story of the Peace Conference” – ‘hadithi ya ndani juu ya mkutano wa amani’ (Harper’s), aliyasema haya: “Inaweza kuwa kama inashangaza kwa baadhi ya wasomaji, lakini huo ndio ukweli halisi, kwamba idadi kubwa ya wajumbe waliamini kwamba washawishi wakubwa nyuma ya watu wa Anglo-Saxon walikuwa ni Wasemiti.” (uk. 496).

Halafu tena anasema: “….. ule mfuatano wa mambo yenye kufaa ulioundwa na kutekelezwa kati­ka mwelekeo huu ulipewa msukumo na wayahudi, waliokusanyika huko Paris kwa ajili ya kufanikisha programu yao iliyofikiriwa kwa uangalifu mkubwa, ambayo walifanikiwa katika kupata kuutekeleza kwa kiwango kikubwa ….. kanunii ambayo sera hii iliingizwa na wajumbe wa Mkutano huo, ambao nchi zao ziliathirika, na ambao waliiona kama ni hatari sana kwa amani ya Ulaya Mashariki, ilikuwa ni hii: “Kuanzia sasa ulimwengu utatawaliwa na watu wa Anglo-Saxon, ambao katika zamu yao, wao wanayumbishwa na asili yao ya Uyahudi.” (uk. 497) Hii kwa vyovyote vile sio hadithi kamili.

Kwa nini Baruch aliteuliwa kuwa dikteta wa kwanza wa Marekani? Alikuwa nani, na alikuwa amefanya nini kilichosababisha kuteuliwa kwake kama kiongozi na mwenye jina wa madaraka ya kiserikali kwenye Vita Vikuu vya Kwanza vya Dunia, vita kubwa ya kwanza ambapo Marekani ilihusika na ambayo iligeuza taifa hilo kutoka kuwa taifa mdai­wa na kufikia kuwa taifa kubwa lenye nguvu za kivita na kifedha wakati wote? Pamoja na matukio machache ya kujitolea kijeshi na jitihada zisizo na thamani kubwa kiulinganishi. Historia yake iliyotangulia hailielezei hili. Pia mafanikio yake ya binafsi na hata ya kifedha hayalielezei hili. Nini basi kinachoelezea?

Watu wanaoweza kumudu mamlaka haya ya kisiasa na nguvu za fedha wakati wa vita wanaweza kufanya hivyo hivyo wakati wa amani. Marekani hivi sasa inaishi kwenye namna ya uchezeaji wa amani hivi sasa. Vikundi vya kiutendaji na serikali zimefilisika. Ni nguvu zao za unyang’anyi tu ndizo zinazowapa uwezo wa kuendelea kwao kuwepo.

Marekani ambayo inajulikana kama nchi tajiri sana duniani, ni maskini tu kama zilivyo serikali zinginezo, imo katika madeni na kukopa. Na wadai wake kila wakati wanapuuza wajibu wao na kuiweka katika mikono mibaya zaidi kuliko ilimokuwa kamwe. Kiwango chetu cha Deni la Taifa ni kipimo cha utumwa wetu kwa Fedha za Kidunia za Kiyahudi.

Tunaishi katika demokrasia, lakini madeni hukopwa kwa mikataba ambayo mara zote hugharimu zaidi ya kiwango cha deni lenyewe, na hakuna awezaye kuse­ma lolote juu ya hilo. Sisi Wamarekani hatujui ni kiasi gani cha riba tuna­cholipa kila mwaka, na hatujui ni nani tunayemlipa.

Protokali Ya Kumi Na Mbili

“Tutavidhibiti vyombo vya habari kwa njia ifuatayo:

1. “Tutavimiliki na kuviwekea utawala wa hali ya juu. Tutafanya hivyo pia kwa ajili ya kila kilichochapishwa kinginecho, kwani itakuwa na maana gani kwetu kukwepa shutuma za vyombo vya habari kama tunabaki tukilaumiwa kupitia majarida na vitabu?”

2. “Hakutakuwa na tangazo lolote litakalowafikia watu bila ukaguzi wetu. Kwa wakati huu kwenye hili tumepata mafanikio. Kwa kiasi kwamba habari zote zinapokelewa kuto­ka sehemu zote za dunia kwa mawakala kadhaa ambapo kuna kituo maalum zinakofikia.”

3. “Masuala ya fasihi na uandishi wa habari ni nguvu mbili muhimu sana za kielimu, kwa hali hiyo serikali yetu itakuwa ndio mmiliki wa mengi ya majarida. Kama tutaruhusu magazeti kumi ya binafsi, tutakuwa na yetu thelathini, na kuendelea hivyo. Hili lisije likatiliwa mashaka na jamii, kwa sababu ambayo kwamba magazeti yote tutakayoyachapisha kwa nje yatakuwa na maoni tofauti kabisa pamoja na mwelekeo hivyo basi kuamsha hisia za kujiamini ndani yake na hivyo kuvutia wapinzani wetu wasiotushitukia, ambao watanaswa mtegoni na hivyo basi kuwafanya wasio na madhara.” 5

  • 1. Shirikisho la Mataifa linatajwa katika maandishi ya kwanza (1920) na kipen­gele hicho hicho hujitokeza katika maelekezo ya sasa ya ‘Umoja wa Mataifa’. Jinsi inavyozidi kubadilika ndivyo inavyokuwa kitu kilekile!-Mhariri.
  • 2. Katika kila namna vita vya 1914-1918 vinatajwa wakati wa utawala wa Rais Wilson. Ni ukweli muhimu kwamba mtu huyo huyo (Baruch) alikuwa ni mtu msaidizi sana wa Rais Roosevelt kupita wote katika tawala Amani na vita za Roosevelt!- Mhariri
  • 3. Katika Vita vya Pili vya Dunia ambavyo kwavyo mtu huyu alikuwa na nguvu sana, rafiki yake wa karibu, Whinston Churchill, alikuwa ni Waziri Mkuu wa Uingereza. Ina maana kwamba mfumo wa ‘mkusanyiko wa viwanda’ katika Uingereza ulitoa siri zote za kibiashara kwenye mikono ya mkiritimba (mwanachama) wa muungano wa wakiritimba, na siri za jeshi la Kiingereza na maendeleo ya viwanda zilifanywa zipatikane kwa urahisi sana kwa watawala wa kihila wa Wayahudi.
  • 4. NENO LA MHARIRI: Upanuzi wa mfumo wa ‘umiliki wa viwanda na vifaa’ katika Vita vya Pili vya Dunia, na maendeleo ya mbinu na nguvu za Baruch na washirika wake wa kisiasa katika ‘Demokrasia za Kimagharibi’ katika vita vya baadae, hufanya usambamba wa kuvutia, na yale maelezo kwenye Congress baada ya Vita vya Dunia! Kwa kweli, ni uchungu unaoendelea.
  • 5. Hili lilisemwa katika miaka ya mwanzoni mwa karne ya 20. Siku hizi mashiri­ka manne ya kimataifa ya vyombo vya Habari (kati ya matano) yenye ushawiwishi zaidi yanamilikiwa na Wazayuni, mbali na magazeti makubwa mno na njia za uchapishaji ulimwenguni pote – vyote hivyo hufanya kazi kwa lengo moja la kuuweka ulimwengu chini ya utawala wa Wazayuni. - Mhariri.

Share this page